Czekolada dobra na wszystko

Baśniowe, choć nieco senne miasteczko Lasquenet położone we Francji żyje swoim powolnym i nudnym życiem. Mieszkańcy skrywają swoje problemy i prowadzą życie wyznaczone kolejnymi mszami na które osobiście zaprasza konserwatywny burmistrz – Hrabia de Reynaud. Wszystko zaczyna się zmieniać gdy do miasta przybywa tajemnicza Vianne wraz z „zakazanym owocem” (szczególnie w trakcie postu). 

Owy „zakazany owoc” to tytułowa „Czekolada” którą Vianne potrafi przygotować w każdej możliwej postaci z dodatkiem każdej wymarzonej przyprawy. Silny charakter głównej bohaterki sprawia, że mimo wielu przeciwności (głównie stwarzanych przez burmistrza) otwiera sklep z czekoladą. Mieszkańcy przyzwyczajeni do rygoru i dyscypliny zaczynają interesować się pierwszą od wielu lat nowością w miasteczku. Cudowne właściwości słodkiego przysmaku rozwiązują problemy, otwierają ludziom usta a nawet wzmagają popęd seksualny. Jednak właścicielka sklepu skrywa tajemnicę, która w każdej chwili może sprawić, że ta zniknie bez śladu. Dzikie alter ego bohaterki jest wsparte jej pochodzeniem – jej matka należała do jednego z plemion Majów. Urna z prochami towarzyszy Vianne przez cały czas, a gdy przychodzi „wiatr z północy” bohaterka czuje, że musi znów ruszyć przed siebie.

Muzyka potwierdza naturę bohaterów i całej historii

Rachel Portman (pierwsza kobieta w historii, która zdobyła Oskara w kategorii „Najlepsza muzyka do komedii lub musicalu”) komponując muzykę do filmu Lasse Hallströma zdecydowała, aby przypisać konkretne brzmienia do różnych postaci i wydarzeń. Co więcej, postanowiła aby nie zakłócać pojedynczych instrumentów głosem całej orkiestry. Dzięki temu, w trakcie filmu, bardzo wyraźnie słyszymy dźwięk instrumentów dętych drewnianychflet prosty, klarnet oraz obój, będących podstawą całej muzyki. Jaka sama kompozytorka twierdzi „te instrumenty mają jedyną w swoim rodzaju umiejętność opowiadania historii”. Zabieg z ich wyborem zdał egzamin, ponieważ delikatne brzmienie klarnetu czy oboju doskonale imituje dźwięk „północnego wiatru” – zwiastuna zmian. Natomiast późniejsze połączenie ze skrzypcami w „Passage of Time(do posłuchania tutaj) lub „Mayan Bowl Breaks(do posłuchania tutaj) daje jeszcze lepszy efekt. Pojedyncze sceny w filmie doczekały się konkretnych podkładów. Potwierdzeniem jest niespokojne „Vianne Confronts the Comte(do posłuchania tutaj) które idealnie pasuje do sceny „niespokojnej” rozmowy tych dwojga. Jak sama Rachel Portman twierdzi, przypisanie muzyki do postaci było jednym z najważniejszych zadań podczas komponowania. Zadanie było tym trudniejsze, że na stworzenie muzyki miała tylko 3 tygodnie.


Vianne
– piękna, spokojna i odważna, nie boi się stawić czoła przeciwnościom losu i nadchodzącym wyzwaniom. Z drugiej jednak strony skrywa tajemnicę której nie chce ujawnić. Niezbadana natura bohaterki dodaje szczypty smaku do całej postaci. Taka też jest przypisana do niej muzyka. Z początku spokojna i harmonijna, by zaraz przekształcić się w tajemniczą i energiczną i zostawić słuchaczy z niedosytem i pragnieniem odkrycia jeszcze więcej.

Hrabia de Reinaud – arystokrata, konserwatysta i nielubiący zmian zwierzchnik miasta. Wpływowy mężczyzna, który jest wierny tradycjom i który stoi na straży obyczajności mieszkańców. Muzyka dobrana do przedstawienia postaci hrabiego doskonale oddaje jego osobowość. Co więcej, wprowadzony został tutaj kolejny genialny zabieg – do stworzenia muzyki dla postaci hrabiego zostały użyte instrumenty mające m.in. francuskie pochodzenie. Idealny sposób aby podkreślić wartości reprezentowane przez konserwatywnego francuza.

Roux – postać grana przez Johnny’ego Depp’a to wolny ptak, niczym niezobowiązany człowiek, który przemierza swoje życie na statku, pływając od miasta do miasta. Jest „rzecznym szczurem” reprezentującym wartości całkowicie przeciwne tym, które są czczone przez burmistrza. Dlatego też, przybycie grupy „grzeszników” i „swawolników” spotyka się ze zdecydowaną dezaprobatą mieszkańców i ich zwierzchnika. Wędrowny styl życia Roux kojarzy się z gitarą, która oczywiście została użyta do podkreślenia charakteru postaci granej przez Depp’a.

Roux, hrabia de Reinaud, Vianne Rocher

Vianne urządza sklep – jak już wspominałem, Rachel Portman zdecydowała, aby konkretnym postaciom a nawet wydarzeniom przypisać odpowiednią muzykę. Nie inaczej jest z bardzo ważnym elementem fabuły – przygotowaniami do otwarcia i samym otwarciem sklepu. „Vianne Sets Up Shop(do posłuchania tutaj) zabiera nas w podróż przez kolejne etapy tworzenia. Mamy tutaj: energię, trud i wysiłek włożone w przygotowania a także zadowolenie z osiągniętego efektu. Element ścieżki dźwiękowej zdecydowanie warty odsłuchania.

Nie wytrzymujesz? Odpuść!

Powodem konfliktu pomiędzy Hrabią de Reinaud a Vianne są odmienne poglądy i niechęć do zmian tego pierwszego. Otwarcie sklepu z czekoladą, tym bardziej w trakcie wielkiego postu uważa on za niedopuszczalne i postanawia z nim walczyć. Hrabia z zewnątrz reprezentujący najważniejsze wartości również skrywa sekret. Jego żona odeszła i zostawiła go samego. Pewnej nocy, gdy nie wytrzymuje napięcia i w amoku trafia do sklepu z czekoladą, opycha się nią w zapomnieniu i w końcu zasypia w witrynie. Ten fakt sprawia, że przegrywa stworzony przez siebie samego spór. W tym czasie Vianne (uwolniona już od swojego pochodzenia i przeszłości) wyciąga rękę na zgodę. Dzięki tym wydarzeniom całe miasto odkrywa na nowo czym jest wolność i szczęście. Z pewnością nastąpiłoby to wcześniej, gdyby tylko hrabia „odpuścił” wcześniej a Vianne również wcześniej rozprawiłaby się z demonami przeszłości. Jednak gdyby tak się stało, pewnie nie poznalibyśmy całej historii.

Co wspólnego ma „Czekolada” z filmem „Matrix” oraz z grą „Mafia”?


W 1937 roku Django Reinhardt i Stéphane Grappelli skomponowali i nagrali melodię „Minor Swing”. Jest to popularny utwór noszący znamiona „gypsy jazzu”, który został nagrany przez Reinhardta sześciokrotnie w czasie jego kariery. Jak się okazuje, motyw ten został użyty zarówno w „Czekoladzie” (do postaci Roux) oraz w grze „Mafia”, który słyszymy gdy wjeżdżamy do dzielnicy o nazwie „New Ark”. Utwór słyszymy również w filmie „Matrix”.

Czy wiecie w którym momencie pierwszej części trylogii Wachowskich pojawia się ta melodia?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *